وقتی معلوم نیست تصمیم با چه کسی است 🧭
گاهی مسئله تیم، کندی یا بیانگیزگی نیست؛ «حق تصمیم» روشن نیست. در یک شرکت ایرانی، مدیر منابع انسانی برای تغییر فرایند دورکاری منتظر تأیید مدیرعامل میماند، مدیر واحدها تصور میکنند تصمیم با خودشان است و کارکنان چند پیام متناقض دریافت میکنند. نتیجه، تعویق تصمیم و فرسایش اعتماد است.
نشانهها را جدی بگیرید: تصمیمها چند هفته معلق میمانند، پس از اعلام دوباره باز میشوند، همه موضوعات به مدیرعامل ارجاع داده میشوند یا مدیران میانی نمیدانند کجا اختیار نهایی دارند. این وضعیت معمولاً با جلسه بیشتر حل نمیشود؛ مرز اختیار باید شفاف شود.
اقدام عملی این هفته: پنج تصمیم پرتکرار تیم را فهرست کنید و برای هرکدام فقط سه چیز بنویسید: چه کسی تصمیم نهایی را میگیرد، از چه کسانی باید نظر گرفته شود و چه کسانی صرفاً مطلع میشوند. سپس این فهرست را در یک صفحه با تیم به اشتراک بگذارید و دو هفته بعد تعداد تصمیمهای معلق را بسنجید.
در تیم شما کدام تصمیم بیش از همه بهدلیل نامشخص بودن صاحب اختیار عقب میافتد؟
#منابع_انسانی #تصمیم_گیری #توسعه_سازمانی
دیدگاهتان را بنویسید